جواب: این آیه، قرب تکوینی را نشان میدهد؛ اما منظور چیست؟ در واقع ما از تراب و از مرحلهای بسیار دور از او، خلق شدیم و در رتبۀ خاکی قرار گرفتیم؛ "فَإِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُرابٍ"[2]. اما خداوند با "ثُمَّ أنْشَأناهُ خَلْقاً آخَرَ"، خلقت جدیدی را در قرب تکوینی برای ما انشاء کرد که همان "نَفَخْتُ فیهِ مِنْ رُوحی"، نفخۀ روح الهی، تعلیم اسماء، تجلی فطرت و وجهاللّهی در درون ماست.
به این ترتیب میتوان گفت در تکوین، خلقت دیگری به ما داده شده است که با آن بتوانیم به سوی زیباییهای الهی و قرب حضرت حق، حرکت کنیم.
[1] : سوره مؤمنون، آیه 14 : "ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أنْشَأناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللهُ أحْسَنُ الْخالِقینَ"؛ سپس نطفه را به صورت علقه [خون بسته]، علقه را به صورت مضغه [چیزی شبیه گوشت جویده] و مضغه را به صورت استخوانهایی درآوردیم و بر استخوانها، گوشت پوشاندیم؛ سپس آن را آفرینش تازهای دادیم. پس مبارک است خدایی كه بهترین آفرینندگان است.
[2] : سوره حج، آیه 5 : ما شما را از خاك آفریدیم.
نظرات کاربران
